Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
mayamar
Z każdym dniem tracę Cię coraz bardziej i coraz ciężej mi przez to oddychać. I coraz więcej chcę Ci powiedzieć, ale ileż można, strachy są po to, żeby trzymać je dla siebie, żeby gniły gdzieś w mózgu, odbierając z każdym dniem siłę i zdolność myślenia. Codziennie otwieram oczy pełne łez i zastanawiam się, kiedy przestałeś czuć ciepło w sercu na mój widok, jak to się stało, że z towarzyszki życia stałam się kimś tak Ci obojętnym. A może to tylko w mojej głowie. Lubię wierzyć, że mówiąc, że mnie kochasz, naprawdę to czujesz. Ale ja chyba już jestem za bardzo zniszczona, żeby mnie chcieć. Nie daję już sobie rady z tymi myślami. Chciałabym, żeby wszystko się już ułożyło, bo inaczej nie będzie już czego ze mnie zbierać.  
— Cztery Wieki Później

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl